Afvallen? Hoe dan?

Mijn vader wilde altijd “op zijn gemakje afvallen”. Hij bedoelde daarmee dat hij liever slenterde door het Amsterdamse- of welk bos dan ook, in tegenstelling tot mijn moeder, die graag flink doorstapte tijdens de wandeling, die de familie steevast maakte op de zondagmiddag. Als ik de hond uitlaat, denk ik weleens ik lijk wel een soldaat, zoals ik loop te marcheren. Heerlijk vind ik dat, lekker doorstappen, zodat je bloed eens fijn gaat stromen, je hartslag versnelt, je voelt dat je beter gaat ademen. Dan ben ik soms verbaasd als ik mensen met hondjes zie, die slenterend een miniblokje om gaan. Die ontzeggen zichzelf (én de hond) een van de fijnste dingen die het hebben van een hond met zich meebrengt: dagelijkse lichaamsbeweging in de buitenlucht. Ook als het regent. Daarvoor heeft de mens de paraplu uitgevonden, de pet, de capuchon, de muts. Regen betekent hoogstens dat je minder rechtop loopt om de regen niet in je ogen te krijgen, verder verandert het niets. Je gáát. Je haalt die frisse neus. Wat nat wordt, droogt thuis wel weer.

Toch is mijn vader’s idee van “op je gemakje afvallen” zo slecht nog niet. Zelf ben ik een tegenstander van het woord ‘dieet’. Het woord roept bij mij flinke weerstand op, omdat het betekent dat je dingen moet, of dat dingen verboden zijn. Dan werkt het al niet. Mijn beide ouders probeerden vroeger het ene dieet na het andere, het werkte vaak wel, maar slechts tijdelijk. Je kent het jojo-effect wel. Daar zit hem nu de kneep. Omdat er rigoureus wordt ingegrepen in je gewone doen, werkt het niet blijvend. Dit is waar met je naartoe wil, lieve lezer, je gewone doen.

Aangekomen…

Door het kerstkeukengeweld was ik verschrikkelijk aangekomen. Het eten was buiten alle proporties en ik zag geen kans om in mijn gewone doen te blijven. Door het extra gewicht voelde ik me niet lekker. Met meer verbazing dan ooit zie ik echt obese mensen op de televisie en denk “hoe zou zo iemand zich dan wel voelen?” Ik realiseer me dat ze er nooit voor hebben gekozen, voor dat overgewicht. Ik weet dat sommigen zelfs hun toevlucht zoeken tot een maagverkleining. Maar dat is wel extreem. Zover zal het met mij nooit komen, heb ik mezelf gezworen.

Mijn gewone doen

Het is nu eind februari en eindelijk kom ik aardig in de richting van mijn gewenste gewicht. Wat heb ik daarvoor nu gedaan? Simpel: mijn gewone doen. Mijn gewone doen bestaat uit: normaal doen. In de gaten houden welk voedsel dikmakend is voor mij. Muesli is er een voorbeeld van. Vaak zit er suiker in de kant-en-klare pakken (lees de ingrediënten), maar ook de rozijnen zijn dikmakend (suikers!). Van aardappelen, rijst en deegwaren neem ik slechts twee eetlepels per maaltijd. Ook het aantal boterhammen bij ontbijt en lunch beperk ik tot één of twee. En kijken welk voedsel geschikt is om net zoveel van te eten als je wilt, dus groenten, fruit, lekkere tomaatjes en paprika’s. Langzaam en aandachtig eten is een probate methode om na een kleinere maaltijd toch een voldaan gevoel te hebben.

cherrytomaatjes

Lekkerrrrr!

Tussendoortjes

En de beruchte tussendoortjes dan? Ja, dat weten we allemaal, daarvan vliegen de kilootjes eraan. Toch zeg ik: stop er niet rigoureus helemaal mee. Zelf gun ik mij dagelijks een klein stukje – twee blokjes – pure chocola met hazelnoot. Ik neem dat echt elke dag, bijvoorbeeld na de lunch. Het effect is dat je je verwend voelt, er blij van wordt en (belangrijk!) het neemt je behoefte om te schransen weg. Vette kaas, vette melk, vette yoghurt: je kunt ze eenvoudig vervangen door de magere variant. Het went echt heel snel, 30+ kaas en 0% melk, kwark en yoghurt. Na een week weet je niet beter en na nog iets langere tijd vind je het zelfs lekkerder dan de vette soorten. Wees matig met suiker, bedenk dat in allerlei kant-en-klare producten erg veel suiker wordt gestopt. Zo jammer.

Kleinere maaltijden

Ook is het een goed idee om in plaats van tweemaal of driemaal per dag zwaar te eten, over te stappen op een regelmaat van vier kleine maaltijden per dag. Je lichaam went zo sneller aan de kleinere maaltijden, zonder dat je last krijgt van een hongergevoel. Je kunt die vierde maaltijd bijvoorbeeld om een uur of 4 ’s middags nemen, in de vorm van een dikke plak ontbijtkoek (wist je dat je daar helemaal niet dik van wordt?) met een plak magere kaas erop en daarbij een glas magere melk, of een flinke beker thee of koffie. Wist je trouwens dat koffie vet is? Let maar eens op als je je apparaat schoonmaakt: je krijgt vaak het vet dat is achtergebleven maar moeilijk weg. Maar het is geen verkeerd vet en koffie is niet verkeerd om te drinken. Diverse stoffen die erin zitten zijn goed voor talloze lichaamsfuncties. Deze stoffen zitten óók in decafé, trouwens. Cafeïne houdt sommigen uit de slaap. Er zijn mensen die na een kop koffie even lekker slapen, maar die zijn denk ik wel in de minderheid.

De weegschaal

Ik adviseer om maximaal eenmaal per week op een vaste dag op de weegschaal te gaan staan, áls je het al wilt doen. Het gaat erom dat je kleren lekker zitten en niet knellen en dat je je fit voelt, een verwijt van de weegschaal is totaal overbodig.

Om een lang verhaal kort te maken: probeer van je nieuwe levensstijl je gewone doen te maken. Verlekker je aan heerlijke cherry-tomaatjes, eet dagelijks een appel plus nog een andere fruitsoort, banaan is bijvoorbeeld ook supergezond.

Beweeg

En waar ik mee begon: beweeg! Elke dag een beetje meer bewegen, wen eraan dat bewegen bij je gewone doen hoort. Kies zelf beweegmanieren die je bevallen. Doe gewoon iets!

 


Hilde Huisman is therapeut en maakt hierbij gebruik van diverse werkvormen. Zij doet dit werk sinds 2000 toen zij Reiki master werd, naast haar werk als beëdigd vertaler en tolk. Ze leerde voor coach, counsellor, hypnotherapeut, magnetiseur en psycholoog (dit laatste op HBO-niveau).